Miód daje dobre efekty lecznicze w zapaleniu żołądka
(gastritis)oraz chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
Charakteryzuje się on właściwościami normalizowania upośledzonej
czynności wydzielniczej i ruchowej żołądka w tych schorzeniach.
Ponadto przyspiesza gojenie zmienionej zapalnie błony śluzowej
żołądka i dwunastnicy. Miód powoduje stopniowe zmniejszanie bólu
i pobudliwości nerwowej, ustępowanie nudności i zgagi, a także
poprawę snu i łaknienia. W wielu przypadkach zapalenia i choroby
wrzodowej żołądka leczenie miodem pozwala na uzyskanie lepszych
wyników niż w przebiegu tradycyjnej terapii tych schorzeń.
Istnieją dowody na to, że miód skutecznie ochrania błonę śluzową
żołądka przed szkodliwym działaniem alkoholu.
W tym
miejscu należy zaznaczyć, że obecnie za czynnik wywołujący
zarówno zapalenie żołądka, jak i chorobę wrzodową żołądka i
dwunastnicy, przyjmuje się zakażenie bakteriami beztlenowymi
Helicobacter pylori. A zatem leczniczy wpływ miodu w tych
schorzeniach musi mieć związek z jego niekorzystnym oddziaływaniem
na ten drobnoustrój.
Miód reguluje czynność wydzielniczą
i motoryczną jelit. Dzięki temu stosowany jest w przypadku
zapalenia jelita grubego ze skłonnością do biegunek, a także w
zapaleniu jelita cienkiego, zwłaszcza u dzieci. Miód poprzez
pobudzenie perystaltyki jelit wykazuje łagodne działanie
przeczyszczające i z tego względu jest cennym środkiem w leczeniu
przewlekłych zaparć.